20e plaats bij de verkiezing ‘Kunstenaar van het Jaar 2027’: een terugblik. 

Op 1 oktober 2026 heb ik bericht ontvangen van de organisatie van Kunstenaar van het Jaar 2027. Mijn eindpositie op de landelijke lijst is bekend: ik ben geëindigd op de 20e plaats. En daar ben ik heel blij mee! 
Wanneer ik door de lijst met medekunstenaars scroll, zie ik een indrukwekkende verzameling gerenommeerde namen. Collega’s waar ik al jaren tegenop kijk en grote bewondering voor heb.
Deze verkiezing voelt als een prachtige blijk van waardering voor al het werk, de liefde en de toewijding die ik in de loop der jaren in mijn kunst heb gestopt.

Waar het allemaal begon
In gedachten ga ik even terug naar het jaar 2000. Toen hakte ik definitief de knoop door om fulltime kunstenaar te worden. Ik was 38 jaar en kwam uit een erg moeilijke periode in mijn leven. Ik stond op een kruispunt en moest bepalen hoe ik mijn toekomst wilde vormgeven.
Ik besloot het risico te nemen en te kiezen voor waar mijn hart echt lag: schilderen. Ik gaf mezelf vijf jaar de tijd om te ontdekken of er daadwerkelijk een toekomst in zat. 

Langzaam maar zeker begon de kiem te groeien. De eerste exposities volgden, de eerste verkopen, de eerste opdrachten, internationale tentoonstellingen en uiteindelijk werk in musea. Er was geen sprake van één grote, spectaculaire doorbraak, maar van een continue, gestage groei. Stapje voor stapje.
Het allerbelangrijkste in dat proces? Stug doorgaan met schilderen en tekenen. Ook op de momenten dat anderen op het strand lagen. Of al lang in diepe slaap in bed lag. Gewoon doorgaan, kilometers maken en mezelf steeds proberen te verbeteren.

En dan, een half leven later, sta je zomaar opeens op zo'n eervolle positie bij de beste 100 kunstenaars van Nederland. Het is een mooi moment om even stil te staan bij het pad dat ik heb afgelegd en waar ik nu sta.
Dank aan het panel die me deze mooie plek heeft toebedeeld en aan iedereen die op mij heeft gestemd